آن سالهایی که شهرضا هم مثل خیلی از شهر ها آب لوله کشی نداشت در بیشتر خانه ها مردم آب را در منبع های آب ذخیره می کردند . هنوز هم کم وبیش تعدادی از این فضاهای چاه و منبع دیده میشود . در آن سالها چاه آب به گونه ای بود که هم از قسمت جلویی چاه می شد آب کشید و هم از پشت چرخ چاه این کار انجام می شد . به این ترتیب برای آب آشامیدنی تمام اهالی خانه روزانه از قسمت جلوی چاه اقدام به کشیدن آب از چاه می کردند که گاهی هم افراد از این جا به درون چاه سقوط کرده و کشته می شدند . اما برای شستشو و امور دیگر بیشتر از آب منبع استفاده می کردند. قبل از تخلیه کامل منبع افرادی بودند که پول می گرفتند و با کشیدن آب از چاه توسط دلو لاستیکی منبع را پر می نمودند . برای این کار سکویی در پشت چرخ چاه و کمی بالاتر درست شده بود که فرد آبکش با نشستن در محل مذکور اقدام به کشیدن آب از چاه می کرد . این کار در آنجا بافشار پا انجام می شد در صورتی که در قسمت جلو با دست انجام می شد . مرد آبکش که اکثرا پیر مرد بود با فشار پا دلو را تا بالا می آورد و سپس آن را با دست می گرفت و در حوضچه جلوی پایش خالی می کرد . آب از آنجا به سمت منبع ریخته می شد و با دلو های مکرر که خیلی هم خسته کننده بود پر می شد . عمق این چاه ها در شهرضا ده بیست متر بود و اگر آب پایین می رفت اقدام به کندن کف چاه می کردند . در بعضی از منازل پمپ آب نصب کرده بودند ولی بیشتر خانه ها از افراد کارگر استفاده می کردند . تصویر موجود را با استفاده از عکسی از یکی از این چاه ها در یکی از خانه های قدیمی گرفتم درست نمودم که شاید تا حدی گویای مطلب باشد .
قدر آبی که به این راحتی در حال استفاده هستیم بدانیم
آخ از این خاطره که معجونی از تضاد هاست چون تلخ و شیرین و دردناکی دلنشین است
موضوعات مرتبط: یادنامه ، خاطره ، عکسها
برچسب ها: شهرضا , شهرضا شهر شهید همت , چرخ چاه , آب
.: Weblog Themes By Pichak :.
